به همین دلیل، آشنایی با قوانین پارکینگ آپارتمان و در کنار آن توجه به فرهنگ صحیح استفاده از پارکینگ، نقش مهمی در ایجاد نظم، کاهش اختلافات و افزایش آرامش در مجتمعهای مسکونی دارد.
پارکینگ در یک ساختمان صرفاً محلی برای قرار دادن خودرو نیست؛ بلکه بخشی از فضای معماری و حقوقی ساختمان است که نحوه استفاده از آن باید با سند مالکیت، صورتمجلس تفکیکی، مقررات ساختمان، تصمیمات مجمع عمومی و قوانین مربوط به آپارتماننشینی هماهنگ باشد.
در این مقاله از سامانه آپارتمان ماها، مهمترین نکات مربوط به قوانین پارکینگ آپارتمان، حقوق مالکین و مستأجران، تفاوت پارکینگ اختصاصی و مشاع، نحوه برخورد با مزاحمت پارکینگ و اصول فرهنگ صحیح استفاده از پارکینگ را بررسی میکنیم.
پارکینگ میتواند از نظر حقوقی وضعیتهای متفاوتی داشته باشد. ممکن است یک واحد دارای پارکینگ اختصاصی باشد، ممکن است بخشی از فضای پارکینگ به صورت مشاع مورد استفاده ساکنان قرار گیرد یا ممکن است در یک مجتمع، جای پارک خودروها بر اساس توافق یا تصمیم مجمع مشخص شده باشد.
بنابراین نخستین قدم برای تشخیص حقوق هر فرد نسبت به پارکینگ، بررسی سند مالکیت و صورتمجلس تفکیکی ساختمان است.
صرف اینکه یک خودرو سالها در محلی مشخص پارک شده است، لزوماً به معنای مالکیت آن قسمت برای فرد نیست. همچنین صرف اینکه یک محل در پارکینگ توسط یکی از ساکنان استفاده نشده باشد، به این معنا نیست که سایر افراد میتوانند بدون اجازه از آن استفاده کنند.
یکی از مهمترین موضوعات در قوانین پارکینگ آپارتمان، تفاوت میان پارکینگ اختصاصی و مشاع است.
پارکینگ اختصاصی معمولاً در اسناد مربوط به واحد درج شده و حق استفاده از محل مشخصی را برای مالک آن واحد ایجاد میکند.
در مقابل، پارکینگ مشاع متعلق به همه مالکان مشاع است و نحوه استفاده از آن باید مطابق مقررات ساختمان، توافق ساکنان و در موارد اختلاف، مقررات قانونی تعیین شود.
در نتیجه، نمیتوان درباره همه پارکینگها یک قانون یکسان اعمال کرد.
برای مدیریت صحیح پارکینگ، بهتر است مجموعهای از قواعد روشن و قابل اجرا در ساختمان وجود داشته باشد. این قواعد باید با حقوق مالکیت افراد و مقررات قانونی مغایرت نداشته باشد.
یکی از ابتداییترین اصول فرهنگ پارکینگ این است که هر خودرو باید در محدودهای که برای آن در نظر گرفته شده قرار گیرد.
پارک کردن خودرو به شکلی که بخشی از مسیر عبور خودروهای دیگر را اشغال کند، میتواند موجب ایجاد مزاحمت شود.
حتی اگر فضای پارکینگ بزرگ باشد، نباید خودرو به شکلی قرار گیرد که:
مسیر رفتوآمد مسدود شود؛
امکان ورود یا خروج خودروهای دیگر کاهش پیدا کند؛
درِ پارکینگ یا مسیر رمپ مسدود شود؛
دسترسی به تأسیسات ضروری ساختمان دشوار شود؛
خودروهای دیگر برای خروج مجبور به جابهجایی شوند.
رعایت چند سانتیمتر فاصله بیشتر یا پارک دقیقتر میتواند از بسیاری از اختلافات جلوگیری کند.
اگر یک واحد دارای پارکینگ اختصاصی باشد، اصل بر این است که استفاده از آن مطابق حقوق مندرج در اسناد مالکیت انجام شود.
بنابراین سایر ساکنان نباید بدون اجازه مالک، خودرو خود را در پارکینگ اختصاصی او قرار دهند.
همچنین مدیر ساختمان نیز نمیتواند صرفاً با تصمیم شخصی، محل پارکینگ اختصاصی یک واحد را تغییر دهد یا آن را در اختیار واحد دیگری قرار دهد.
در چنین مواردی باید وضعیت حقوقی محل پارکینگ و اسناد مربوط به آن بررسی شود.
مدیر ساختمان وظیفه اداره امور ساختمان و اجرای تصمیمات قانونی مجمع عمومی را بر عهده دارد؛ اما این موضوع به معنای اختیار نامحدود مدیر برای تغییر حقوق مالکین نیست.
برای مثال، مدیر نمیتواند بدون وجود مبنای قانونی یا تصمیم معتبر، پارکینگ اختصاصی یک مالک را به شخص دیگری واگذار کند.
اما مدیر میتواند برای نظم عمومی پارکینگ، اجرای مقررات ساختمان را پیگیری کند؛ برای مثال:
جلوگیری از مسدود شدن مسیرهای مشترک؛
هماهنگی برای ورود و خروج خودروها؛
اجرای مقررات مصوب ساختمان؛
رسیدگی به مشکلات عمومی پارکینگ؛
اطلاعرسانی درباره تعمیرات؛
هماهنگی برای نظافت و نگهداری فضای مشاع.
به همین دلیل بهتر است حدود اختیارات مدیر در آییننامه داخلی ساختمان بهصورت شفاف مشخص شود.
قانون بهتنهایی نمیتواند تمام مشکلات پارکینگ را حل کند.
حتی اگر مقررات کاملی نوشته شود، بدون رعایت فرهنگ آپارتماننشینی ممکن است اختلافات همچنان ادامه داشته باشد.
فرهنگ صحیح پارکینگ یعنی هر فرد علاوه بر توجه به حق خودش، حقوق سایر ساکنان را نیز در نظر بگیرد.
یکی از آزاردهندهترین رفتارها در ساختمان، پارک کردن خودرو در محل اختصاصی دیگران است.
عبارتهایی مانند:
«فقط پنج دقیقه میرم.»
یا:
«جای پارک خالی بود.»
نمیتوانند مجوز استفاده از پارکینگ دیگران باشند.
اگر لازم است خودرو برای مدت کوتاهی در محل دیگری قرار گیرد، بهتر است ابتدا از مالک آن محل اجازه گرفته شود.
حتی توقف کوتاهمدت مقابل پارکینگ یک واحد میتواند برای صاحب آن واحد مشکل ایجاد کند.
ممکن است فردی عجله داشته باشد، بیمار باشد، قصد خروج فوری داشته باشد یا نیاز داشته باشد خودرو را در زمان مشخصی جابهجا کند.
بنابراین «چند دقیقه» برای صاحب پارکینگ ممکن است بسیار طولانی باشد.
راهروها، رمپ، مسیرهای عبور خودرو و نقاط دسترسی پارکینگ نباید به محل انبار وسایل تبدیل شوند.
قرار دادن:
کارتن،
دوچرخه،
موتورسیکلت،
وسایل ساختمانی،
لاستیک اضافی،
کمد،
قفسه،
وسایل اسبابکشی
در مسیرهای مشترک میتواند باعث ایجاد مزاحمت و حتی خطر شود.
این موضوع به وضعیت حقوقی پارکینگ و مقررات ساختمان بستگی دارد.
در بسیاری از ساختمانها، پارکینگ علاوه بر محل توقف خودرو، بهعنوان بخشی از فضای ساختمان تعریف شده است و استفاده از آن باید بهگونهای باشد که با حقوق سایر ساکنان، ایمنی ساختمان و مقررات مربوط به مشاعات تعارض پیدا نکند.
بنابراین قرار دادن وسایل حجیم، انبار کردن مواد، ایجاد مانع در مسیر عبور یا استفادهای که باعث ایجاد خطر یا مزاحمت برای دیگران شود، میتواند محل اعتراض سایر ساکنان قرار گیرد.
بهخصوص در فضاهای مشترک، هیچ فردی نمیتواند صرفاً به دلیل اینکه فضای مشخصی در اختیار او قرار گرفته، حقوق سایر ساکنان را نادیده بگیرد.
یکی از موضوعات مهم در مجتمعهای بزرگ، پارکینگ مهمان است.
اگر ساختمان پارکینگ مهمان دارد، بهتر است مقررات آن از قبل مشخص باشد.
برای مثال میتوان در آییننامه داخلی ساختمان تعیین کرد:
پارکینگ مهمان مخصوص مهمانان ساکنان باشد؛
مالکین و مستأجران از پارکینگ مهمان بهعنوان پارکینگ دائمی استفاده نکنند؛
خودروهای مهمان مدت طولانی در پارکینگ باقی نمانند؛
در صورت نیاز به پارک طولانیمدت، هماهنگی با مدیر انجام شود؛
مسیرهای عبور و جای پارک سایر افراد مسدود نشود.
وجود مقررات روشن باعث میشود مدیر مجبور نباشد هر بار درباره یک موضوع مشابه با افراد مختلف مذاکره کند.
حقوق مستأجر در مورد پارکینگ به قرارداد اجاره و وضعیت حقوقی پارکینگ بستگی دارد.
اگر پارکینگ همراه با واحد مسکونی اجاره داده شده باشد، مستأجر میتواند مطابق قرارداد از آن استفاده کند.
اما اگر در قرارداد اجاره، پارکینگ ذکر نشده باشد، نمیتوان صرفاً به دلیل سکونت در واحد، حق استفاده از یک پارکینگ اختصاصی را برای مستأجر فرض کرد.
به همین دلیل هنگام تنظیم قرارداد اجاره بهتر است وضعیت پارکینگ کاملاً روشن شود.
در قرارداد بهتر است مشخص شود:
واحد دارای پارکینگ هست یا خیر؛
شماره یا محل پارکینگ چیست؛
پارکینگ اختصاصی است یا وضعیت دیگری دارد؛
نحوه استفاده از پارکینگ چگونه است؛
آیا انباری نیز همراه آن واگذار شده است یا خیر.
شفافیت در قرارداد اجاره میتواند از بسیاری از اختلافات بعدی جلوگیری کند.
در خصوص اجاره یا واگذاری حق استفاده از پارکینگ، باید وضعیت حقوقی آن، سند مالکیت، مقررات ساختمان و مفاد قرارداد بررسی شود.
اگر پارکینگ دارای وضعیت اختصاصی باشد، حقوق مالک نسبت به آن با حقوق مربوط به فضاهای مشاع متفاوت است.
در هر حال استفاده شخص ثالث نباید باعث ایجاد مزاحمت برای سایر ساکنان یا اختلال در نظم ساختمان شود.
همچنین مدیر ساختمان باید بین «حق مالکیت فرد» و «نظم عمومی ساختمان» تفکیک قائل شود.
در بسیاری از مجتمعها پارک دوبل یکی از مهمترین عوامل ایجاد اختلاف است.
حتی اگر خودرو برای مدت کوتاهی در پارک دوبل قرار گیرد، اگر باعث شود خودروی دیگری نتواند خارج شود، مزاحمت ایجاد شده است.
بنابراین بهتر است در مقررات داخلی ساختمان، پارک دوبل در مسیرهای عبور و مقابل پارکینگها ممنوع اعلام شود؛ مگر در شرایطی که همه ساکنان درباره روش خاصی برای توقف موقت توافق کرده باشند و این توقف باعث سلب حق دیگران نشود.
در بعضی مجتمعها موتورسیکلتها در کنار خودروها پارک میشوند.
این موضوع باید بر اساس فضای موجود و مقررات ساختمان مدیریت شود.
اگر محل مشخصی برای موتورسیکلت وجود دارد، بهتر است همه افراد از همان محل استفاده کنند.
پارک کردن موتورسیکلت در رمپ، ورودی، مسیر عبور یا مقابل پارکینگ سایر واحدها میتواند موجب مزاحمت شود.
همچنین نگهداری سوخت یا مواد قابل اشتعال در محل پارکینگ باید با توجه جدی به الزامات ایمنی انجام شود.
شستوشوی خودرو در پارکینگ ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی مانند:
جاری شدن آب؛
کثیف شدن فضای مشترک؛
ایجاد لغزندگی؛
آسیب به کف یا تأسیسات؛
ایجاد مزاحمت برای خودروهای دیگر
شود.
به همین دلیل بهتر است ساختمان درباره شستوشوی خودرو مقررات مشخصی داشته باشد.
اگر شستوشوی خودرو باعث ورود آب به پارکینگ دیگران یا آسیب به فضای مشاع شود، طبیعتاً امکان اعتراض سایر ساکنان وجود خواهد داشت.
پارکینگ محل توقف خودرو است و استفاده از آن برای تعمیرات گسترده میتواند مشکلاتی ایجاد کند.
تعمیرات اساسی خودرو ممکن است:
باعث ایجاد سر و صدا شود؛
روغن و مواد آلاینده روی کف بریزد؛
رفتوآمد سایر خودروها را مختل کند؛
خطر آتشسوزی ایجاد کند؛
فضای مشاع را آلوده کند.
بنابراین بهتر است تعمیرات اساسی خودرو در تعمیرگاه انجام شود و تنها اقدامات ضروری و محدود، آن هم بدون ایجاد مزاحمت برای دیگران، در پارکینگ انجام شود.
مزاحمت پارکینگ تنها به معنای اشغال جای پارک دیگران نیست.
موارد زیر نیز میتوانند از مصادیق ایجاد مزاحمت باشند:
توقف مقابل پارکینگ دیگران؛
پارک خارج از محدوده مشخص؛
ایجاد مانع در رمپ؛
قرار دادن وسایل در مسیر عبور؛
استفاده از فضای مشاع به صورت اختصاصی؛
ایجاد سر و صدای غیرمتعارف؛
انجام تعمیرات مزاحم؛
شستوشوی خودرو به شکلی که برای دیگران مشکل ایجاد کند.
به همین دلیل هنگام بروز اختلاف بهتر است ابتدا دقیقاً مشخص شود مشکل چیست و کدام حق یا مقرره نقض شده است.
اولین راهکار، گفتوگوی محترمانه است.
بسیاری از اختلافات پارکینگ ناشی از بیتوجهی یا اشتباه هستند، نه لزوماً قصد ایجاد مزاحمت.
برای مثال ممکن است فردی متوجه نباشد که خودرویش بخشی از مسیر عبور را مسدود کرده است.
در مرحله اول میتوان به شکل محترمانه موضوع را مطرح کرد.
اگر مشکل ادامه پیدا کرد، بهتر است موضوع از طریق مدیر ساختمان پیگیری شود.
مدیر میتواند:
موضوع را بررسی کند.
مقررات ساختمان را به طرفین یادآوری کند.
در صورت نیاز تذکر کتبی بدهد.
موضوع را در جلسه ساختمان مطرح کند.
در صورت وجود اختلاف حقوقی، طرفین را به استفاده از مسیر قانونی راهنمایی کند.
نکته مهم این است که مدیر ساختمان نباید بدون بررسی، طرف یکی از ساکنان را بگیرد.
مجمع عمومی ساختمان میتواند درباره بسیاری از مسائل مربوط به اداره و نظم قسمتهای مشترک تصمیمگیری کند.
برای جلوگیری از اختلاف، بهتر است مقررات مربوط به پارکینگ در یک آییننامه داخلی مشخص شود.
برای مثال میتوان موارد زیر را در آییننامه ساختمان مشخص کرد:
هر واحد فقط در محل تعیینشده برای خود پارک کند.
توقف مقابل پارکینگ سایر واحدها ممنوع باشد.
پارک دوبل در مسیر عبور ممنوع باشد.
پارکینگ مهمان فقط برای مهمانان استفاده شود.
نگهداری وسایل اضافی در مسیرهای مشترک ممنوع باشد.
مسیر رمپ و ورودی همیشه آزاد باشد.
شستوشوی خودرو با ایجاد مزاحمت برای سایرین انجام نشود.
تعمیرات خودرو بهگونهای انجام نشود که باعث آلودگی یا مزاحمت شود.
سرعت خودرو در پارکینگ پایین و متناسب با شرایط ساختمان باشد.
چراغهای خودرو هنگام ورود و خروج به سایر ساکنان مزاحمت ایجاد نکند.
خودرو در محدوده خطوط تعیینشده قرار گیرد.
در صورت مشاهده خرابی یا خطر در پارکینگ، موضوع سریعاً به مدیر اطلاع داده شود.
ممکن است یک ساختمان دهها واحد داشته باشد اما تنها چند جای پارک.
اگر هر فرد فقط به منافع خودش فکر کند، حتی بزرگترین پارکینگ نیز نمیتواند محیط آرامی ایجاد کند.
فرهنگ صحیح پارکینگ یعنی:
«من حق دارم از پارکینگ خود استفاده کنم، اما نباید استفاده من باعث سلب حق دیگران شود.»
این اصل ساده میتواند پایه بسیاری از قوانین آپارتماننشینی باشد.
پارکینگ فقط موضوع نظم نیست؛ موضوع امنیت نیز هست.
مدیر ساختمان و ساکنان باید نسبت به مواردی مانند:
باز ماندن درِ پارکینگ؛
ورود افراد ناشناس؛
خرابی سیستم درب اتوماتیک؛
تاریکی پارکینگ؛
خرابی دوربینها؛
وجود موانع در مسیر خروج؛
نشت آب یا مواد خطرناک؛
مشکلات سیستم تهویه
حساس باشند.
بهتر است خرابیهای پارکینگ سریعاً گزارش و پیگیری شوند.
دوربین مداربسته میتواند برای افزایش امنیت ساختمان مفید باشد، اما استفاده از آن باید با رعایت مقررات و حقوق ساکنان انجام شود.
دوربین میتواند در شناسایی مواردی مانند:
برخورد خودروها؛
آسیب به خودرو؛
ورود افراد ناشناس؛
تخریب تجهیزات؛
باز ماندن در پارکینگ
کمککننده باشد.
با این حال دوربین نباید بهانهای برای دخالت غیرضروری در حریم خصوصی ساکنان شود.
فرهنگ آپارتماننشینی بر پایه احترام متقابل است.
اگر پارکینگ یک واحد بزرگتر از نیاز خودرو باشد، این موضوع به معنای مالکیت سایرین بر فضای باقیمانده نیست.
از طرف دیگر، اگر خودروی فردی بزرگتر است، او نیز باید طوری پارک کند که حقوق سایرین رعایت شود.
در ساختمانهای متراکم، همکاری و رعایت حقوق متقابل اهمیت بیشتری از اصرار بر خواستههای شخصی دارد.
بهترین راه، پیشگیری است.
برای پیشگیری از اختلافات، ساختمان میتواند:
قوانین باید مکتوب و در اختیار ساکنان قرار بگیرد.
شمارهگذاری یا علامتگذاری مناسب میتواند اختلافات را کاهش دهد.
این موضوع باید از ابتدا برای همه روشن باشد.
مستأجر جدید باید بداند مقررات ساختمان چیست.
رفتار تند معمولاً اختلاف را شدیدتر میکند.
اگر مجمع درباره نحوه استفاده از پارکینگ تصمیمی میگیرد، بهتر است تصمیم در صورتجلسه ثبت شود.
مدیریت یک مجتمع مسکونی تنها دریافت شارژ و پرداخت هزینهها نیست.
یکی از مهمترین وظایف مدیریت ساختمان، ایجاد ارتباط شفاف میان مدیر، مالکین و ساکنان است.
سامانه آپارتمان ماها با هدف هوشمندسازی مدیریت مجتمعهای مسکونی میتواند بستری برای ارتباط بهتر ساکنان و مدیریت ساختمان فراهم کند.
در یک ساختمان منظم، اطلاعات و اطلاعیههای مربوط به امور ساختمان باید به شکل شفاف در اختیار اهالی قرار گیرد.
برای مثال مدیر میتواند مقررات داخلی ساختمان، اطلاعیههای مربوط به تعمیرات پارکینگ، زمان نظافت، هشدارهای ایمنی و تصمیمات مربوط به مجتمع را به ساکنان اطلاعرسانی کند.
وجود یک بستر ارتباطی مشخص، احتمال سوءتفاهم را کاهش میدهد.
از سوی دیگر، وقتی ساکنان بتوانند اطلاعات مربوط به ساختمان را به شکل منظم دریافت کنند، فرهنگ مشارکت در اداره مجتمع نیز تقویت میشود.
هر مجتمع میتواند با توجه به شرایط خود آییننامه اختصاصی داشته باشد. نمونه زیر میتواند مبنایی برای تنظیم چنین آییننامهای باشد:
ماده ۱: هر مالک یا ساکن موظف است خودرو را در محل تعیینشده پارک کند.
ماده ۲: توقف خودرو در مسیر عبور، رمپ، ورودی و خروجی پارکینگ ممنوع است.
ماده ۳: توقف مقابل پارکینگ اختصاصی سایر واحدها ممنوع است.
ماده ۴: استفاده از پارکینگ سایر واحدها بدون اجازه مالک یا استفادهکننده مجاز ممنوع است.
ماده ۵: پارکینگ مهمان صرفاً برای مهمانان مورد استفاده قرار گیرد.
ماده ۶: نگهداری وسایل اضافی در مسیرهای مشترک پارکینگ ممنوع است.
ماده ۷: هرگونه فعالیتی که موجب آلودگی، سر و صدا یا ایجاد خطر در پارکینگ شود، باید با رعایت مقررات ساختمان انجام شود.
ماده ۸: خودروها هنگام ورود و خروج باید با سرعت پایین حرکت کنند.
ماده ۹: در صورت بروز خسارت به خودرو یا تجهیزات ساختمان، موضوع باید به مدیر اطلاع داده شود.
ماده ۱۰: اختلافات مربوط به نحوه استفاده از پارکینگ ابتدا از طریق گفتوگو و مدیریت ساختمان پیگیری شود و در صورت حل نشدن، از مسیرهای قانونی مربوط به اختلافات استفاده شود.
تغییرات در پارکینگ باید با توجه به وضعیت اختصاصی یا مشاع بودن محل و مقررات مربوط انجام شود.
برای مثال نصب تجهیزات ثابت، ایجاد دیوار، تغییر مسیر عبور، نصب موانع یا تغییراتی که بر فضای مشترک تأثیر میگذارند، ممکن است نیازمند بررسی و کسب مجوزهای لازم باشند.
بنابراین بهتر است قبل از هرگونه تغییر فیزیکی در پارکینگ، وضعیت حقوقی آن بررسی شود.
گاهی افراد برای جلوگیری از پارک دیگران، جلوی پارکینگ خود مانع، زنجیر، مخروط یا تجهیزات مشابه قرار میدهند.
این کار اگر در محدودهای باشد که متعلق به خود فرد است و با مقررات ساختمان تعارض نداشته باشد، وضعیت متفاوتی دارد؛ اما اگر مانع وارد فضای مشاع شود یا مسیر عبور را محدود کند، میتواند موجب اعتراض سایر ساکنان شود.
به همین دلیل استفاده از موانع باید با توجه به سند، نقشه، مقررات ساختمان و تصمیمات معتبر انجام شود.
مدیر ساختمان باید میان سه موضوع تعادل برقرار کند:
حقوق مالکیت، نظم ساختمان و آرامش ساکنان.
مدیر نباید تصور کند که چون مسئول اداره ساختمان است، میتواند درباره اموال اختصاصی مالکین تصمیم بگیرد.
از طرف دیگر، مدیر نباید نسبت به مشکلات مشاعات و مزاحمتهای مکرر بیتفاوت باشد.
یک مدیر موفق:
مقررات را شفاف میکند؛
اطلاعرسانی مناسب دارد؛
با همه ساکنان یکسان برخورد میکند؛
تصمیمات مهم را مستند میکند؛
از تشدید اختلافات جلوگیری میکند؛
در موارد حقوقی پیچیده از مشورت تخصصی استفاده میکند.
فرهنگ پارکینگ از تابلوهای متعدد و تذکرهای مکرر شروع نمیشود؛ از احترام شروع میشود.
اگر هر ساکن قبل از پارک خودرو از خودش بپرسد:
«آیا پارک کردن من باعث ایجاد مشکل برای شخص دیگری میشود؟»
بخش بزرگی از اختلافات از بین خواهد رفت.
فرهنگ صحیح یعنی:
جای دیگران را اشغال نکنیم.
مسیر دیگران را نبندیم.
در پارکینگ با سرعت حرکت نکنیم.
به فضای مشاع احترام بگذاریم.
هنگام ورود و خروج مراقب خودروهای دیگر باشیم.
در صورت ایجاد خسارت، مسئولانه رفتار کنیم.
مشکلات را با گفتوگو حل کنیم.
مقررات ساختمان را رعایت کنیم.
برای اینکه قوانین پارکینگ بهراحتی در ذهن ساکنان باقی بماند، میتوان آنها را در ده اصل خلاصه کرد:
۱. جای پارک دیگران، جای پارک شما نیست.
۲. مقابل پارکینگ دیگران توقف نکنید.
۳. مسیر عبور را همیشه باز نگه دارید.
۴. پارک دوبل را به عادت تبدیل نکنید.
۵. از پارکینگ مهمان بهعنوان پارکینگ دائمی استفاده نکنید.
۶. وسایل شخصی را در فضای مشاع رها نکنید.
۷. در پارکینگ با سرعت پایین حرکت کنید.
۸. هنگام ایجاد خسارت، مسئولانه رفتار کنید.
۹. برای حل اختلاف ابتدا گفتوگو کنید.
۱۰. حق خود را بشناسید، اما حق دیگران را هم رعایت کنید.
اگر پارکینگ اختصاصی شما باشد، دیگران اصولاً بدون اجازه شما حق استفاده از آن را ندارند. در صورت بروز اختلاف، وضعیت دقیق پارکینگ باید بر اساس سند و مدارک مربوط بررسی شود.
مدیر ساختمان صرفاً به دلیل داشتن سمت مدیریتی، اختیار تغییر حقوق مالکانه افراد را ندارد. تصمیم درباره حقوق اختصاصی افراد باید بر اساس مقررات و اسناد قانونی انجام شود.
توقفی که باعث ایجاد مزاحمت یا جلوگیری از ورود و خروج صاحب پارکینگ شود، میتواند موجب اعتراض و پیگیری شود.
اگر پارکینگ مهمان متعلق به فضای مشترک ساختمان باشد، نحوه استفاده از آن باید طبق مقررات ساختمان و تصمیمات معتبر مشخص شود.
این موضوع به وضعیت محل و مقررات ساختمان بستگی دارد، اما قرار دادن وسایل نباید باعث ایجاد مزاحمت، خطر یا تضییع حقوق سایر ساکنان شود.
اگر حق استفاده از پارکینگ در قرارداد اجاره یا حقوق وابسته به واحد پیشبینی شده باشد، مستأجر میتواند مطابق قرارداد از آن استفاده کند.
در قدم اول گفتوگوی محترمانه، سپس استفاده از مدیر ساختمان و مقررات داخلی مجتمع و در صورت باقی ماندن اختلاف، پیگیری از مسیر قانونی مناسب توصیه میشود.
قوانین پارکینگ آپارتمان فقط مجموعهای از ممنوعیتها نیستند. هدف اصلی این قوانین، ایجاد نظم، حفظ حقوق مالکین و ساکنان، افزایش امنیت و جلوگیری از اختلاف است.
پارکینگ زمانی به یک فضای آرام و منظم تبدیل میشود که سه عامل در کنار هم قرار بگیرند:
قانون + مدیریت صحیح + فرهنگ آپارتماننشینی
هرچقدر قوانین شفافتر باشند، مدیریت ساختمان منظمتر باشد و ساکنان حقوق یکدیگر را بیشتر رعایت کنند، احتمال بروز اختلافات مربوط به پارکینگ نیز کمتر خواهد شد.
در نهایت باید به خاطر داشته باشیم که زندگی در یک مجتمع مسکونی یعنی استفاده مشترک از محیطی که افراد مختلف در آن زندگی میکنند. بنابراین همانطور که انتظار داریم دیگران به حق پارکینگ ما احترام بگذارند، ما نیز باید به حق و آرامش آنها احترام بگذاریم.
سامانه آپارتمان ماها با ایجاد بستر ارتباطی میان مدیران، مالکین و ساکنان میتواند به ساختمانها کمک کند تا اطلاعرسانی، مدیریت امور، ارتباط با ساکنان و پیگیری موضوعات مختلف ساختمان، از جمله مقررات و اطلاعیههای مربوط به پارکینگ، منظمتر و شفافتر انجام شود.
فرهنگ خوب آپارتماننشینی از جایی شروع میشود که بدانیم در یک ساختمان، آرامش هر واحد به رفتار همه واحدها وابسته است.
پارکینگ فقط محلی برای پارک خودرو نیست؛ بخشی از زندگی مشترک ساکنان یک ساختمان است.
اگر قوانین آن روشن باشد، مدیر ساختمان مسئولانه عمل کند و ساکنان نیز به حقوق یکدیگر احترام بگذارند، بسیاری از اختلافاتی که گاهی ماهها باعث ناراحتی همسایهها میشوند، اصلاً شکل نخواهند گرفت.
در کنار هم زندگی آرامشبخشی را در آپارتمان ماها تجربه ک
